koreański samochód większy od picanto

Ten koreański samochód jest obecnie najlepiej sprzedającym się mini-crossoverem w Rosji. Wygodna kabina, płynna i cicha sześciobiegowa skrzynia biegów (ręczna lub automatyczna) oraz doskonałe prowadzenie sprawiają, że Hyundai Creta to mądry wybór na codzienne podróże. Główne zalety: Wygodne fotele kierowcy i pasażera. Przenoszeniem tych wartości zajmuje się ośmiobiegowy automat. Koreański samochód dysponuje jednak napędem tylko na tył. Poza tym, jego masa własna wynosi 1855 kilogramów. Wiele zależy od okoliczności. Stinger jest wyraźnie mocniejszy, ale ma napęd RWD i więcej waży. Sprawdźmy więc co oferuje ten koreański samochód. SsangYong Korando e-Motion 2022 - wygląd delikatnie się zmienił. Elektryczne Korando jest oczywiście bardzo mocno spokrewnione z wersją spalinową, aczkolwiek rozpoznacie je już na pierwszy rzut oka. Różnice wizualne są bardzo duże. Skoda Citigo kontra Kia Picanto. Foto: Auto Świat. Kia kontra Skoda: która marka okaże się lepsza? Od razu po starcie w oczy, a właściwie w uszy, rzuca się to, że silnik Picanto pracuje znacznie ciszej. Jednostka Citigo zwraca na siebie uwagę warkotem, tak bardzo charakterystycznym dla silników trzycylindrowych. SAMOCHÓD OD RĘKI! KIA PICANTO M 1.2 DPI 84KM 5MT. Rok produkcji: 2023. Kolor: (KCS) SPARKLING SILVER. Cena katalogowa: 62 900,00 zł brutto. 7-LAT GWARANCJI W STANDARDZIE! WYBRANE ELEMENTY WYPOSAŻENIA: Site De Rencontre Des Agriculteurs Français. Popularność Kii Sportage od czasu debiutu generacji numer trzy wystrzeliła. To nadal miły dla oka, dobry samochód – ale jakie ma słabe strony? Czym od poprzednika różnił się jego następca, czyli Sportage IV? Sprawdźcie! „Nie do wiary, czy to aby na pewno koreański samochód?”. Gdy w 2010 roku światło dzienne ujrzała trzecia odsłona Kii Sportage, wiele osób zadawało sobie właśnie takie pytanie. Motoryzacja z Seulu i okolic nadal kojarzyła się z czymś nieatrakcyjnym, również wizualnie, a także słabo wykonanym. Błąd! O ile pierwsze dwie generacje Sportage’a, czyli kompaktowego SUV-a Kii, nie były zaprojektowane z polotem, o tyle generacja numer trzy naprawdę mogła się podobać. Stylistyka robiła wrażenie Modne, bardzo proporcjonalne kształty i atrakcyjna paleta kolorów (na czele z bardzo ładnym pomarańczowym) przekonywały nabywców. Sportage III ostatecznie zerwał z nieco „terenowym” wizerunkiem poprzednich generacji. Został – kosztem obniżenia zdolności poza asfaltem i poprawienia tych na drodze – zwykłym, „miejskim” SUV-em, konkurującym np. z Nissanem Qashqaiem czy VW Tiguanem. Rywalem z tego samego koncernu został Hyundai ix35. Kia Sportage III mierzy 4,445 m. Właściciele chwalą jej przestronność i walory praktyczne (bagażnik: 565 litrów). Wnętrze też wygląda dobrze Zarówno stylistyka, jak i wykonanie kokpitu nie pozostawiają wiele do życzenia. Wnętrze Kii jest funkcjonalne, a wiele egzemplarzy ma bogate wyposażenie. System dostępu bezkluczykowego, kamera cofania, panoramiczny dach, dobre audio – to wcale nie jest rzadkość w Sportage. Koreańczycy lubili oferować praktyczne gadżety w atrakcyjnie wycenionych pakietach. Warto podkreślić, że nawet topowe odmiany były tańsze od „utytułowanych” konkurentów z Japonii czy Niemiec. Kia Sportage III – silniki Gamę jednostek napędowych otwiera wolnossące zasilane benzyną. Ma – w zależności od rocznika – 132 lub 135 KM. To trwały i udany motor, ale nie jest ani specjalnie dynamiczny, ani oszczędny. Niestety, jego przerobienie na LPG nie jest proste, bo to jednostka GDI, czyli taka z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Tak czy inaczej, w mieście sprawdzi się dobrze, o ile ktoś nie ma sportowych zapędów i nie porywa się na wyprzedzanie wszystkiego, co jedzie przed nim. Benzynowe (również bez turbo) występowało w dwóch wersjach. 163-konna ma wtrysk pośredni (więc może być bez kłopotu przerabiana na gaz), a 165-konna, oferowana po 2014 roku, to już GDI. Zwłaszcza ta pierwsza to doskonały wybór dla miłośnika „benzyniaków”. Jest prosta i trwała. Popularne w Sportage III były silniki wysokoprężne. Bazowy diesel ma pojemność i moc 115 KM. To rozwinięcie znanego np. z Kii Cee’d motoru CRDI. Jeśli ktoś nie jeździ zbyt szybko, będzie bardzo zadowolony. To prosty i trwały motor, który potrafi być oszczędny. Ma oczywiście turbosprężarkę, a także filtr cząstek stałych DPF, ale nie ma koła dwumasowego, co obniża koszty obsługi. Jego główną wadą są niezbyt dobre osiągi, więc nie nada się np. do ciągnięcia przyczepy czy do częstych tras z kompletem pasażerów. Mocniejsze diesle mają pojemność Dwulitrówkę można spotkać w wariantach 136 i 184 KM. Bywają łączone z „automatem”, a nawet z napędem na cztery koła (seryjny w wersji 184-konnej). AWD da się spotkać także w Sportage’ach zasilanych benzyną, ale nie w Takie silniki CRDI są dynamiczne i trwałe, ale zdarzają się w nich usterki koła dwumasowego (przy ręcznej skrzyni biegów) czy zużycie samej skrzyni. Czasami problemy sprawia także filtr DPF. To nowoczesny, ładny i niezawodny samochód. Użytkownicy narzekają jednak na kilka spraw. Pierwszą z nich jest dość duży hałas pojawiający się w kabinie po przekroczeniu 120 km/h. Sportage III nie jest wymarzonym autostradowym krążownikiem. Druga to nieco zbyt twarde zawieszenie. Zdarzają się też komentarze dotyczące mało bezpośredniego układu kierowniczego. Kię docenią więc przede wszystkim spokojniej nastawieni kierowcy. Nie zmienia to jednak faktu, że ten model ma mnóstwo zalet! Kia Sportage IV zadebiutowała w 2015 roku Tym razem obyło się bez stylistycznej rewolucji, choć charakterystyczny przód tego modelu wzbudzał sporo komentarzy. Niektórym kojarzył się nawet… z Porsche. Spostrzegawczy odbiorcy z pewnością zauważą, że o ile nowy Sportage miał przeprojektowaną przednią i tylną część nadwozia (pojawiła się tam modna listwa świetlna łącząca lampy), o tyle linia boczna pozostała bez zmian. Dlaczego? To proste. Kia Sportage IV nie była całkowicie nowym modelem, zaprojektowanym od zera. To raczej ewolucja niż rewolucja. Koreańczycy gruntownie przerobili i udoskonalili ten model, ale jego „podstawy” pozostały bez zmian. Kia Sportage IV ma jednak bardziej przestronne wnętrze i większy bagażnik od poprzednika. Udało się to za sprawą lepszego rozplanowania przestrzeni. Poprawiono także chociażby wykończenie, prowadzenie, komfort jazdy i dodano wiele nowoczesnych elementów z zakresu bezpieczeństwa i wygody. Kia Sportage IV ma także inną gamę silników Bazowy, benzynowy motor GDI pozostał bez zmian, ale nadal nie zapewnia zbyt dobrych osiągów, a potrafi być paliwożerny. Zniknęły za to benzynowe dwulitrówki. Zastąpił je nowoczesny silnik T-GDI, czyli taki z turbodoładowaniem. Ma pokaźną moc 177 KM. Pod koniec rynkowej kariery modelu (nastąpiła w 2021 roku) dodano mu układ tzw. miękkiej hybrydy. W gamie diesli początkowo sytuacja wyglądała tak, jak poprzednio ( i CRDI), ale ten pierwszy motor występował w dwóch wersjach: 115-konnej i takiej o mocy 141 KM. Po 2018 r. obydwie zostały zastąpione przez jednostkę CRDI (115-136 KM). Topowe 184 KM pozostało bez zmian. To najlepszy wybór na długie trasy, choć nadal zdarzają się zastrzeżenia dotyczące wygłuszenia kabiny. Kia Sportage czwartej generacji to jeszcze młody samochód, więc trudno mówić coś o typowych jego usterkach. Użytkownicy zgłaszają czasami kłopoty z zatykającym się sitkiem w zbiornikach paliwa w autach z silnikami wysokoprężnymi (objawem jest szarpanie, potem pojawiają się kłopoty z odpalaniem). Na liście wad należy zapisać także słabą jakość lakieru, który łatwo się rysuje. Pojawiają się stuki z zawieszenia. Nie są to jednak poważne problemy, które przekreślałyby Sportage’a. Wręcz przeciwnie. Mówimy o jednej z najciekawszych propozycji wśród kompaktowych SUV-ów. Dziś nikt już chyba nie ma uprzedzeń wobec aut z Korei, ale jeśli ktoś mimo wszystko podchodzi do nich nieufnie, modna Kia powinna go przekonać. Obecnie na rynek trafiła Kia Sportage numer pięć To już nie lifting, a zupełnie nowy model. Wygląda wyjątkowo futurystycznie, ma mocne silniki (także hybrydowe – plug-in lub szeregowe) i naprawdę dobrze jeździ. Jaką będzie propozycją na rynku wtórnym? Przekonamy się już wkrótce… a póki co, cieszmy się sporą ofertą rynkowych Sportage’ów generacji trzeciej i czwartej. Znajdziesz je w Spotawheel! Kia stonic to nowość, która powalczy o kieszenie kierowców lubiących niewielkie SUV-y. A argumentem przemawiającym za tym autem ma być stylistyka. Projektanci mieli czerpać inspirację z większych SUV-ów marki Kia. Efekt? Już z pierwszych szkiców widać, że gra prostych linii i gładkich powierzchni ułożyła się w zgrabne, lekkie dla oka auto. Dłuższa maska wysmukla całe nadwozie, a charakterystyczny dla marki "tygrysi nos" węszy nad asfaltem. Proporcje wydają się być bardzo trafione, dlatego auto może wpadać w oko. KIA Kabinę stworzono pod gust Europejczyków. Deska rozdzielcza kłania się ku szoferowi, a jej centrum zajmuje nowy system multimedialny, który łączy się z siecią. Kierowca na ekranie dotykowym zobaczy bieżącą prognozę pogody, informacje o korkach i restauracjach czy stacjach paliw w okolicy. Funkcje Android Auto i Apple CarPlay pozwolą obsługiwać aplikacje sklonowane ze smartfona. KIA Kia stonic ma oferować najszerszy jak dotąd potencjał wewnętrznej i zewnętrznej indywidualizacji wśród wszystkich modeli marki. To oznacza, że kierowca będzie mógł zaszaleć przy konfiguracji swojego egzemplarza i jest duża szansa, że nie trafi się drugi taki na drodze. Technicznie stonic będzie mocno spokrewniony z nową kią rio. Kia stonic jest bliźniakiem hyundaia kona (CZYTAJ WIĘCEJ>>). Ten ostatni zadebiutuje oficjalnie już 13 czerwca. Silniki? W ofercie zapewne pojawi się benzynowa jednostka i turbodiesel CRDi. Nie jest też wykluczony litrowy trzycylindrowy benzynowiec. Być może w ofercie pojawi się wersja z napędem na obie osie. KIA Nazwa "Stonic" to kombinacja słów "Speedy" i "Tonic" (przyspieszony i toniczny) nawiązująca do pierwszej i ostatniej nuty na skali muzycznej. Kia stonic trafi do sprzedaży w Polsce w drugiej połowie 2017 roku. A to oznacza, że debiut auta odbędzie się w czasie wrześniowego salonu samochodowego we Frankfurcie. W ofercie koreańskiej marki nad Wisłą zapełni lukę po wycofanym niedawno modelu soul. Cena? W ofercie stanie poniżej modelu sportage i dlatego będzie najtańszą "terenówką do miasta" :) Pod względem jakości wykonania oraz stosowanych materiałów Kia już dawno wyprzedziła Toyotę i inne japońskie marki, więc można spodziewać się, że koreańska nowość zawstydzi rywali i zaskoczy kierowców. KIA Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję W zakrętach Spark jest mocno podsterowny i, tak jak Picanto, unosi wewnętrzne koło do góry. Jednak Kia jest "twardsza", więc daje się nad nią zapanować. A karoseria Chevroleta zbyt mocno się wychyla i po skontrowaniu kierownicą samochód przechodzi w nadsterowność - bardzo nieprzyjemne wrażenie, spotęgowane brakiem poczucia stabilności nawet wtedy, gdy ko- ła przylegają do nawierzchni. Hamulce Chevroleta Sparka są mało skuteczne - gorsze ma już tylko Fiat - poza tym podczas testu okazało się, że są najbardziej podatne na fading. Nowicjusze górą! Najwięcej punktów zebrały dwa bliźniacze samochody - Toyota Aygo i Citroën C1. Zwycięzcą jest jednak Toyota. Dlaczego? Przecież te samochody są identyczne. Otóż zadecydowały hamulce, które w Aygo okazały się nieznacznie skuteczniejsze niż w C1. Hamulce, a zasadniczo cała kategoria bezpieczeństwa pogrążyły Fiata. Ten wzorzec funkcjonalności wśród maluchów, dysponujący niezłym silnikiem, miał wielkie szanse na zwycięstwo. Fatalnie działający układ hamulcowy i bardzo ubogie wyposażenie seryjne z zakresu bezpieczeństwa w podstawowej wersji spowodowały, że Fiat musiał zadowolić się trzecim miejscem. Koreański samochód to czarny koń tego testu. Funkcjonalnością prawie dorównuje Pandzie, jest też tak samo tani jak Fiat - i jak Fiat ma bardzo skromne wyposażenie seryjne. Ale ma gorszy silnik oraz niezbyt pewnie zachowuje się w ekstremalnych sytuacjach, co jest wspólną cechą samochodów z Korei. Piąte miejsce zajął również nowicjusz - Chevrolet Spark. W czym okazał się gorszy od pozostałej czwórki? Tak naprawdę, nie jest nowicjuszem, tylko Daewoo Matizem w nowym opakowaniu. Zmodyfikowano mu zawieszenie, ale na niewiele się to zdało, bo nie jeździ zbyt pewnie. Jak na malucha jest dość komfortowy i bogato wyposażony. Ale to za mało, by wybić się ponad przeciętność. Ostatnie miejsce zajął Ford Ka, bo dość poważnie odstaje od konkurencji. Nie ze względu na przestarzałą konstrukcję, ale z powodu fatalnej funkcjonalności. Wybrany został do tego porównania dlatego, że wciąż można wyjechać nim z salonu Forda, że należy do kategorii maluchów, że kosztuje prawie tyle samo co C1, że nowoczesne nie znaczy najlepsze. Bo od podstarzałego Forda wielu mogłoby się nauczyć jak powinien prawidłowo działać układ jezdny. Zwycięska Toyota Aygo na polskim rynku pojawi się dopiero jesienią. Z Citroënem C1 będzie konkurowała bogatszym wyposażeniem seryjnym, co wpłynie na wyższą cenę, oraz korzystniejszą gwarancją. Porównując ceny Aygo i C1 na innych rynkach można stwierdzić, że japoński samochód będzie prawdopodobnie droższy od francuskiego auta o 7-8%. Pięciodrzwiowy Citroën C1 w wersji podstawowej Flirt kosztuje 33 100 zł. Samochód jest wyposażony seryjnie w ABS i dwie poduszki powietrzne. Można go doposażyć na przykład w radioodtwarzacz CD za 1 400 zł lub elektrycznie otwierane szyby i centralny zamek za 1 350 zł. Boczne poduszki lub klimatyzacja są dostępne seryjnie w droższej wersji Desire (41 200 zł). Fiat tradycyjnie daje największe możliwości doposażenia wersji podstawowej ( Actual), która, jak Picanto, nie oferuje zbyt wiele. Za 1100 zł można dokupić poduszkę pasażera, za 2100 zł ABS, za 4 300 klimatyzację lub za 100 zł 12-voltowe gniazdo zasilające z dwoma uchwytami na kubki (to najtańsza pozycja na liście płatnych dodatków). Łącznie Pandę można doposażyć w 22 elementy. Ale można też kupić Pandę w bogatszej wersji Active za 31 700 zł, z dwiema poduszkami powietrznymi, elektrycznie otwieranymi szybami z przodu i centralnym zamkiem. Kia Picanto jest dostępna w czterech wersjach. Najtańsza (za 29 990 zł) ma np. tylko jedną poduszkę powietrzną i nie da się jej doposażyć. Tak jak w wypadku Citroëna, trzeba kupić bogatszą odmianę. Na przykład ABS jest oferowany w najdroższym modelu, kosztującym 34 490 zł, który posiada również dwie poduszki powietrzne. W żadnej wersji wyposażeniowej z silnikiem nie znalazłem bocznych poduszek. Ford w tej dziedzinie prowadzi podobną politykę jak Fiat. Ka w wersji podstawowej - za 33 300 zł - wyposażony jest w jedną poduszkę powietrzną oraz w ABS. Za airbag pasażera trzeba zapłacić 1150 zł, a za klimatyzację 4200 zł. Ale już zdalnie sterowanego centralnego zamka lub uchylanego dachu nie da się dokupić do modelu podstawowego. Te elementy są dostępne do wersji Ka Collection (35 300 zł), którą wyposażono seryjnie w elektrycznie otwierane szyby i skórzaną gałkę dźwigni zmiany biegów. Chevroleta Sparka nie można doposażyć w pojedyncze elementy. Jeżeli ktoś chciałby więcej ponad to, co znajduje się w wersji podstawowej, musi kupić jedną z trzech pozostałych odmian. Na przykład boczne poduszki powietrzne, ABS i elektrycznie otwierane szyby we wszystkich drzwiach montowane są w modelu Premium (40 400 zł). Spark, jako jedyny, w wersji podstawowej wyposażony jest w klimatyzację - a nie w ABS, jak Citroën i Ford. Co potwierdza końcowy wniosek testu, że Chevrolet stawia przede wszystkim na komfort. Tekst Jarosław MaznasZdjęcia MPI Ogólne Aygo C1 Flirt Panda Actual Picanto Spark Elite Ka Rodzaj silnika/liczba cylindrówrzedowy/3rzędowy/3rzędowy/4rzędowy/4rzędowy/4rzędowy/4 Moc kW (KM)50 (68)50 (68)40 (54)45 (61)49 (66)51 (70) Przy obrotach (/min)600060005000560054005500 Poj. skokowa cm399899811089999951299 Maksymalny moment obrotowy (Nm)9393888691106 Przy obrotach (/min)360036002750280042003000 Dł / szer / wys (mm)3410/1615/14653435/1630/14653538/1589/15783495/1595/14803495/1495/15003620/1639/1413 Rozstaw osi (mm)234023402299237023452448 Poj. zbiornika paliwa (l)353535353540 Masa własna (kg)849800840850795887 Poj. bagażnika (l)139-782139-751206-860155-880170-845186-724 OsiągiAygo FlirtPanda ActualPicanto EliteKa km/h (s)14,213,715,016,314,114,1 Prędkość maksymalna (km/h)157157150152156167 Zużycie paliwaAygo FlirtPanda ActualPicanto EliteKa podczas testu (l/100 km)6,26,26,57,37,07,1 Droga hamowania (m)Aygo FlirtPanda ActualPicanto EliteKa 80 km/h na zimno (nie obciążony) (m)232327182321 ze 80 km/h na ciepło (obciążony) (m)222327192522 Ceny i wyposażenieAygo FlirtPanda ActualPicanto EliteKa modelu testowanego (zł) zł33 100 zł29 800 zł29 900 zł35 900 zł33 300 zł Airbag kierowcy/ zł/ / 1100/ brak/ / 1150 Poduszki boczne/ złbrak/ złbrakbrak2300/ zł ABS/ zł/ brak2100/brakbrakbrak/ złbrak4300 złbrak4200 zł Wspomaganie zł1500 zł1750 złbrak Centralny zł1350 (pakiet) zł1200 (pakiet) złbrak3150 (pakiet) zł - w wyposażeniu seryjnym, - oferowane na życzenie, - brak danych WSTĘP Kia Picanto to auto plasujące się w klasie mini. Pierwsza generacja zadebiutowała w 2004 roku, jako następca przestarzałego modelu Pride. Samochód był nowością w segmencie A, gdyż koreański producent nie oferował wcześniej wozów z tej półki. By nie pozostawać w tyle, Kia Motors wypełniła lukę w swojej ofercie. Nazwa pochodzi od francuskiego słowa "picquant", czyli "posiadający własny charakter". Pierwsze Picanto powstało w oparciu o skróconą płytę podłogową Hyundaia Getza. W 2011 r. Kia zaprezentowała drugie wcielenie Picanto na Salonie Samochodowym w Genewie II, które w tym samym roku trafiło na rynek. PODSUMOWANIE Druga generacja małej koreanki zaskakuje niebanalnym designem i praktycznymi rozwiązaniami. Samochodzik podoba się dzięki nowoczesnej stylistyce i zastosowaniu lepszej jakości materiałów wykończeniowych, w stosunku do poprzedniego modelu. Auto jest też zmodernizowane pod względem rozwiązań technicznych. Kia wpisująca się w grupę aut segmentu A, plasuje się wysoko. Jest jak na swoją klasę mini bardzo przestronna i bezpieczna - otrzymała cztery gwiazdki w przeprowadzonych testach zderzeniowych instytutu badań Euro NCAP. Konkurentami rynkowymi koreańskiego malucha są takie auta jak: Ford Ka, Fiat Panda, Chevrolet Spark, Suzuki Alto, Renault Twingo, VW up!, czy trojaczki z Kolina - Toyota Aygo, Citroen C1 i Peugeot 107. Na pochwałę zasługuje pojemny bagażnik, który wynosi 200 litrów - a to bardzo dużo w samochodach z półki mini. U rywali kufry są raczej mniej pojemne (poza Pandą - 225 l, czy VW up! - 251 l). Kia w kwestii ceny podstawowej (29 990 zł) także nieźle sobie radzi. Wypada gorzej w zestawieniu z Chevroletem Sparkiem, którego cena w najuboższej wersji wynosi 26 990 zł. Inne maluchy są za to już droższe: Suzuki Alto to wydatek 32 900 zł, Toyota Aygo - 32 300 zł, Hyundai i10 kosztuje 32 690 zł, Fiat Panda - 33 990 zł, VW up! - 31 290 zł, Renault Twingo - 31 950 zł, a cena Citroena C1 to 35 200 zł. Azjatka cieszy klientów bogatym wyposażeniem seryjnym. Standardowo oferuje potencjalnemu nabywcy 6 poduszek powietrznych, różne udogodnienia w kabinie i sporo systemów wspomagających jazdę i hamowanie. Testowa, trzycylindrowa benzynówka nie powaliła na kolana osiągami, ale jest wystarczająca do sprawnego poruszania się po mieście. Zużywa jednak przy tym więcej paliwa, niż określa to w swoich specyfikacjach producent. STYLISTYKA Nowa odmiana Picanto urosła w stosunku do swojej poprzedniczki - jest dłuższa i wyższa, taka sama została jedynie szerokość. Kia mierzy 3,59 m długości, 1,59 metra szerokości i 1,48 m wysokości. Rozstaw osi wynosi natomiast 2,38 własna małej Kii może się zmieniać w zależności od wyposażenia i wersji silnikowej, od 845 kg do 960 kg, a jej dopuszczalna masa całkowita to 1370 kilogramów. Maluch ma też większy rozstaw osi oraz obszerniejszy bagażnik. Kia prezentuje się bardzo nowocześnie i proporcjonalnie. Naszym zdaniem samochód jest po prostu ładny - przyglądając się mu wnikliwie uznajemy, że wygląda naprawdę dobrze. Styliści rysując małą Kię, postawili na ostre kształty nadwozia. Cięcia nadają wyrazistości, jednocześnie tworząc zwartą, solidnie prezentującą się bryłę. Przód z charakterystycznym grillem nawiązującym do pozostałych modeli koreańskiej marki. Auto za sprawą masywnego zderzaka przedniego, na pierwszy rzut oka nie wydaje się być tak filigranowe, jakie jest w rzeczywistości. Duże lampy czołowe oraz sporych rozmiarów wlot powietrza, przywołują na myśl rozwiązania stosowane w autach sportowych. Wzdłuż nadwozia Picanto przebiegają po skosie wyraźne, ostre linie wznoszące się ku tyłowi. Zwieńczeniem w tylnej części są lampy, zachodzące zgrabnie na błotniki. Na liniach umieszczono eleganckie klamki. Uchwyty nie są już kasetowe, jak to było w przypadku pierwszej generacji małej Koreanki. Klamki fabrycznie dla wersji M są czarnego koloru. Na wyposażeniu wersji L elementy te są lakierowane w barwie nadwozia, a w najbogatszej opcji XL dostajemy chromowane uchwyty, pasujące stylem do obwódek czołowego grilla. Żeby samochód nie wyglądał na zbyt pudełkowaty, otrzymał wcięcia biegnącego w dolnej linii drzwi. Jest też delikatny daszek z trzecim światłem stop, zamocowany na klapie bagażnika, będący optycznym przedłużeniem dachu. Nadkola także nadają charakteru maluchowi - zaznaczone kreski wyraziście łączą się ze zderzakami. WNĘTRZE Testowana wersja Picanto to bogato wyposażony model XL. Opcja ta oferuje sporo ciekawych rozwiązań i udogodnień. Najpierw sprawdzamy organoleptyczne materiały wykończeniowe - jesteśmy miło zaskoczeni jakością tworzyw. Plastiki choć twarde, nie są nieprzyjemne w dotyku - sprawiają wrażenie trwałych, a nie tandetnych. Detale zostały starannie zaprojektowane, bardzo spodobały się nam wysuwane uchwyty na kubki, czy lakierowana listwa, biegnąca wzdłuż deski rozdzielczej oraz ta na kierownicy. Uwagę przykuwa charakterystyczna, dwuramienna kierownica, której dolna część została wykonana na wzór kształtu grilla auta. W kokpicie dzięki tym akcentom nie jest nudno. Wszystkie najważniejsze informacje dla kierowcy znajdziemy na bardzo czytelnym wskaźniku. W głębokim tunelu po środku mamy wyskalowany trochę na wyrost prędkościomierz, wraz z wyświetlaczem komputera pokładowego. Z lewej miejsce znalazł obrotomierz, a po przeciwnej stronie duży wskaźnik poziomu paliwa. Na pochwałę zasługuje fakt, że Kia oferuje komputer pokładowy na wyposażeniu standardowym - operujemy nim jednak niewygodnym guzikiem, umiejscowionym tuż nad wskaźnikiem stanu benzyny. Przełączniki sterowania podstawowymi funkcjami samochodu rozmieszczono pod ręką (poza guzikiem od komputera), a obsługa ich jest dość intuicyjna. Klimatyzacja manualna wymaga dopłaty 3000 zł w przypadku wersji M i L. Standardowo występuje tylko w wersji XL. Klimatyzację automatyczną możemy dostać natomiast tylko w wariancie XL po dopłacie 1000 zł. Elektryczne sterowane oraz podgrzewane lusterka w kolorze nadwozia nie są standardem - otrzymujemy je dopiero w opcji L oraz XL. Tak samo jest z elektrycznie sterowanymi szybami drzwi przednich i tylnych oraz wewnętrznymi klamkami w kolorze chromu. Ogrzewana tylna szyba z wycieraczką i spryskiwaczem na szczęście są w standardzie. Poziom regulacji kolumny kierowniczej mamy jednak niestety tylko w pionie. Do gustu przypada odpowiednich rozmiarów kierownica, która bardzo dobrze leży w dłoni i co ciekawe, można sterować z niej radiem czy zestawem głośnomówiącym. To bardzo wygodne udogodnienie nie jest jednak standardem. Sterowanie radiem występuje w wersji XL wraz ze skórzanym obiciem steru i gałki zmiany begów, a głośnomówiący zestaw z funkcją bluetooth i rozpoznawaniem komend głosowych wymaga dopłaty 1000 zł. KOMFORT i PRZESTRONNOŚĆ Kabina wbrew pozorom wcale nie jest taka mała. Duże okna boczne i mocno pochylona szyba przednia dają wrażenie przestronności. Miejsca dla kierowcy i pasażera jest w sam raz. Nawet wysoki kierowca będzie mógł przyjąć odpowiednią pozycję za sterem. Trochę gorzej jest w przypadku przestrzeni pasażerskiej. Z tyłu jest dość obszaru dla głów i ramion, ale gdy z przodu siedzą osoby średniego wzrostu, to podróżujący z tyłu nie mają zbyt wiele miejsca na nogi - jednak jak na segment A, jest i tak całkiem nieźle. Auto wprawdzie jest rejestrowane na pięć osób, ale my zalecamy podróżowanie maksymalnie w czwórkę - wówczas można przyjąć w miarę dogodną pozycję na kanapie - no chyba, że w tylnym przedziale mają siedzieć dzieci. Wnętrze jest ergonomiczne. Na pochwałę zasługują fotele - jak na klasę mini siedziska są długie, a twarde oparcia nie doskwierają przy dłuższej jeździe. Pochwalić trzeba też trzy-stopniową manualną regulację siedzenia kierowcy, wszystkie zagłówki są także regulowane. Dostępne są cztery rodzaje kolorystyczne tapicerki w połączeniu z różnymi kolorami konsoli środkowej oraz specjalny wariant RACE. . . SCHOWKI Jak na funkcjonalne miejskie auto przystało, Picanto w standardzie ma kilka pojemnych schowków. Najbardziej wyróżnia się wśród nich schowek przy kolanach pasażera, którego wielkość to prawie 10 litrów. Bardzo praktyczna jest dość obszerna półka w konsoli środkowej, posiadająca w standardzie gniazdo zasilania 12V i wysuwane uchwyty na kubki. W tunelu obok dźwigni hamulca ręcznego jest wąska przegródka na drobiazgi i miejsce na butelkę, z którego mogą korzystać osoby siedzące na tylnej kanapie. W drzwiach przednich znalazły się półki z dodatkowymi wyobleniami na niewielkie buteleczki. Na głównej desce rozdzielczej nie znajdziemy żadnych przegródek. Palaczy zadowoli wędrująca popielniczka w wersji L i XL. Te dwie bogatsze opcje mają także kieszenie na gazety w oparciach foteli przednich oraz całkiem pojemną szufladę umiejscowioną pod siedziskiem pasażera. Ostatnimi półeczkami są niewielkie otwory w podłokietnikach drzwi przednich, idealnie nadające się na monety. . . RADIO Radio CD/MP3 z RDS nie jest oferowane w standardzie. Znajdziemy je dopiero na wyposażeniu wersji L oraz XL. Odtwarzacz dostajemy wraz ze złączem typu AUX i portem USB, umiejscowionym w półeczce tuż pod konsolą środkową. Podpięcie telefonu komórkowego czy przenośnego odtwarzacza MP3 daje nam własną track-listę. Obsługa radia nie jest zbyt intuicyjna. Zanim ruszamy samochodem, poświęcamy chwilę na naukę. Czerwony wyświetlacz ładnie prezentuje się po zmroku wraz z podświetlonymi w tej samej barwie przełącznikami. Odtwarzacz wraz kompletem 6 głośników w naszej wersji testowej XL nie jest wprawdzie zbudowany pod audiofilskie wymogi, ale zestaw ten gra całkiem przyzwoicie i ma bardzo wysoką skalę regulacji głośności. Dodatkową zaletą jest możliwość sterowania radiem z kierownicy, o ile auto posiada na wyposażeniu to udogodnienie. BAGAŻNIK Druga generacja Picanto bije na głowę swoją poprzedniczkę pod względem wielkości bagażnika. Zamiast 125 l pojemności, teraz do dyspozycji jest 200 litrów. Dostęp do kufra nie jest utrudniony. Otwierając tylną klapę mamy wystarczającą ilość miejsca do przestrzeni załadunkowej. Bagażnik nie jest w prawdzie duży, ale jak na klasę mini ta wielkość to naprawdę sporo. Bagażniczek ma regularne kształty. Gdy zachodzi potrzeba przewiezienia większej ilości rzeczy, można powiększyć przestrzeń załadunkową do 918 litrów po złożeniu siedzeń. Oparcia dzielą się asymetrycznie 60/40, ale przed ich złożeniem konieczne jest podniesienie siedzisk. W efekcie po złożeniu całości otrzymujemy prawie równą powierzchnię - oparcia siedzeń tworzą nieduży skos. Plus za lampkę doświetlającą wnętrze kufra oraz za uchwyt do zamykania klapy bagażnika - dzięki niemu nie musimy brudzić sobie rąk. . . SILNIKI i SKRZYNIE BIEGÓW W polskich salonach Picanto oferowana jest z trzema benzynowymi jednostkami napędowymi Kappa. Cechą wspólną jest aluminiowy blok oraz łańcuch rozrządu. Klient ma do wyboru: czterocylindrowca MPI o pojemności litra, rozwijającego moc 85 KM i moment obrotowy 121 Nm oraz dwie trzycylindrowe jednostki MPI o pojemności litra: benzynową i alternatywną zasilaną gazem LPG. W wersji benzynowej moc silnika wynosi 69 KM a moment obrotowy 95 Nm. Wersja z fabrycznie montowaną instalacją LPG wytwarza moc 82 KM i moment 94 Nm - model ten posiada zbiornik na gaz o pojemności 35 litrów, który jest montowany pod samochodem w miejscu fabrycznego. Jest też dodatkowy niewielki zbiornik na benzynę o pojemności 10 litrów, który umożliwia przejechanie do 150 km po zużyciu całego gazu. W ofercie nie występuje w ogóle silnik wysokoprężny. Picanto może być wyposażona w 5-biegową przekładnię mechaniczną lub 4-biegową automatyczną skrzynię biegów. Kia Picanto MPI - TEST Otrzymaliśmy do testów podstawową jednostkę napędową z trzema cylindrami, o pojemności litra. Jeżeli nie ma się na co dzień do czynienia z silnikiem R3, trzeba oswoić się z jego charakterystycznym dźwiękiem. Motor ten nie jest głośny, na wolnych obrotach pracuje dość cicho i równo. Znajdując się wewnątrz autka, po przekręceniu stacyjki i pozostawieniu Picanto na chodzie, czuć delikatne drgania. Na pochwałę zasługuje niezłe wyciszenie kabiny. Dopiero po mocniejszym wciśnięciu gazu i przekroczeniu 3000 obr./min, silniczek robi się głośny i słyszymy specyficzny warkot. Pedał sprzęgła działa lekko. Dźwignia lewarka skrzyni biegów dobrze leży w dłoni i gładko pracuje. Biegi wchodzą z wystarczającą precyzją. Dzięki niskiej wadze Picanto (od 845 kg do 960 kilogramów - w zależności od wersji), moc wystarcza do sprawnego poruszania się po mieście. Autko potrafi szybko wystartować spod świateł i dobrze rozpędza się do 60km/h. Dopiero przy sprincie do setki auto dostaje zadyszki. Według producenta, Picanto osiąga prędkość 100km/h po 14,4 s. Według naszych testów samochodzik z dwiema osobami na pokładzie potrzebuje sekundę więcej. Słabością małej Kii jest niski moment obrotowy (95 Nm/3500 obr./min). Przy czterech podróżujących osobach auto robi się ospałe. Jednostce napędowej brak wystarczającej elastyczności. Przyspieszenia na 4 i 5 biegu są mozolne. Auto niechętnie reaguje na wciśnięcie pedału gazu - nie chce się już tak rozpędzać, jak z samym kierowcą za sterem. Podróżowanie poza miastem jest przyjemne, o ile nie zabieramy się do wyprzedzania innego pojazdu. Z kompletem pasażerów lepiej nie decydować się taki manewr, jeżeli nie ma się stuprocentowej pewności, że warunki na drodze na to pozwalają. Małej trzycylindrówce nie straszne są wysokie obroty - motor nieco bardziej żwawy wydaje się być w przedziale do 5000-6000 obr./min). Styl jazdy na wyższych obrotach niestety przekłada się na spalanie. Picanto na seryjnym wyposażeniu posiada komputer pokładowy oraz wskaźnik optymalnego wyboru przełożenia skrzyni biegów. SPALANIE Zbiornik paliwa mieści 35 litrów benzyny. Według danych producenta Picanto z silnikiem litra o mocy 69 KM w połączeniu z manualną skrzynią biegów spala: 4,2 litra/100 km w cyklu mieszanym. Na trasie mała Kia zadowalać się ma dawką 3,6 litra/100km, a w cyklu miejskim spalać 5,4 litra/100km. Dane dotyczące spalania jakie udało się nam zebrać w teście, w warunkach zimowych, różnią się od tych podawanych przez producenta. Według próby SuperAuto24, rzeczywiste spalanie Kii Picanto z jednostką napędową MPI 69 KM, jest wyższe od katalogowego. SPALANIE - Test SuperAuto24:* cykl mieszany - 6,7 litra/100km* trasa - 4,9 l/100km* cykl miejski - 7,8 l/100km . UKŁAD JEZDNY Zawieszenie skomponowano według powszechnie stosowanego schematu w autach z segmentu mini. Jest proste w budowie i łatwe w naprawach. Z przodu zastosowano stalową ramę pomocniczą, w której pracują kolumny McPhersona. Oś tylna to tradycyjna belka skrętna ze sprężynami i amortyzatorami. Skuteczność resorowania jest wysoka. Nowa Picanto, w odniesieniu do swojej poprzedniczki, oferuje lepsze właściwości jezdne i bardziej precyzyjny układ kierowniczy - jest on wspomagany silnikiem elektrycznym. Mechanizm ten zapewnia poczucie stabilności szczególnie podczas hamowania na zakrętach. W trasie auto prowadzi się pewnie. Podczas pokonywania łuków z wyższą prędkością, nie odczuwamy nienaturalnych zachowań. Kia jest zwrotna i jak na małego mieszczucha przystało, ma bardzo dobrą średnicę zawracania. Parkowanie to przyjemność Komfort jazdy typowy dla autek klasy mini. Szumy pracy zawieszenia wprawdzie nie przedostają się do wnętrza pojazdu, ale niewielkie gabaryty samochodu w połączeniu z dużymi aluminiowymi obręczami 15" i oponami w rozmiarze 175/50 R15, nie dają odpowiedniego tłumienia. Wszelkie nierówności drogi i pokonywane przeszkody są odczuwalne wewnątrz pojazdu. Nieco wyższy komfort podróżowania z pewnością oferują seryjne felgi stalowe w rozmiarze 14" obute w opony 165/60 R14. HAMULCE Układ hamulcowy Picanto różni się w zależności od wyposażenia. We wszystkich wersjach malucha z przodu montowane są tarcze hamulcowe. Na tylnej osi mogą znaleźć się natomiast bębny lub tarcze. Bębny otrzymujemy tylko w przypadku aut niewyposażonych w ESC (układ stabilizacji toru jazdy). Hamowanie jest całkiem niezłe, pedał bardzo szybko reaguje na nacisk. Pogoda w trakcie testów nie była przyjazna kierowcy. Przyszło nam więc sprawdzić jak w trudnych warunkach na drodze zachowuje się bogato wyposażona Picanto w wersji XL. Jeżdżąc po zaśnieżonej i śliskiej nawierzchni, dawały o sobie znać systemy wspomagające prowadzenie i hamowanie - samochód ciężko było wyprowadzić z równowagi. Picanto drugiej generacji oferuje aktywne układy poprawiające panowanie nad pojazdem w trudnych warunkach. Autku nie można zarzucić braku przyczepności, a pewność prowadzenia jest bardzo wysoka. BEZPIECZEŃSTWO W Picanto drugiej generacji znaleźć się może sporo systemów wspomagających hamowanie i kontrolę nad pojazdem. Seryjnie w Kii znajdziemy ABS (system zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania) oraz BAS (system wspomagania hamowania). Dodatkowo za dopłatą 2200 zł, możemy mieć jeszcze pakiet układów: ESS (automatycznie uruchamiane światła awaryjne podczas gwałtownego hamowania), TCS (system kontroli trakcji), HAC (System wspomagający ruszanie na wzniesieniu) oraz ESC (układ stabilizacji toru jazdy). W podstawowej odmianie wyposażenia M, nie można narzekać na brak systemów dbających o bezpieczeństwo. Kia oferuje seryjnie 6 poduszek powietrznych. Są to przednie Air Bagi dla kierowcy i pasażera, a także boczne i kurtynowe. Opcjonalnie jest dostępna w pakiecie bezpieczeństwa dodatkowa poduszka powietrzna, chroniąca kolana kierowcy - koszt 2 200 zł. Pasy bezpieczeństwa z napinaczami przodu oraz czujnikami obecności pasażera z przodu i z tyłu to standard (pasy są wymuszane na podróżujących, brak ich zapięcia skutkuje uciążliwym dla uszu sygnałem brzęczka). Wnętrze wyposażono w system ISOFIX do mocowania fotelika dziecięcego. Kia Picanto - film z CRASH TESTu Euro NCAP Konstrukcja nadwozia nowej Kii Picanto w odniesieniu do swojej poprzedniczki, oferuje bardziej sztywniejsze nadwozie, co zwiększa komfort i bezpieczeństwo podróżujących. Strefy kontrolowanego zgniotu mają absorbować siłę uderzenia podczas kolizji. Dzięki zastosowanym systemom w drugiej generacji Kii Picanto, auto oferuje przyzwoity poziom bezpieczeństwa. W przeprowadzonych testach zderzeniowych instytutu badań Euro NCAP, samochód otrzymał ocenę 4 gwiazdek - to dużo jak na auto segmentu A. OŚWIETLENIE Nasza testowa Picanto w wersji XL wyposażona była w reflektory soczewkowe z wbudowanymi diodami LED. Z przodu są one światłami do jazdy dziennej oraz posiadają funkcję oświetlania drogi powrotnej do domu. Umieszczane natomiast z tyłu LED-owe pasy są nie tylko pozycjami, ale również spełniają funkcję stopu. Mała Kia ma także w tej opcji czujniki zmierzchu uruchamiające światła mijania. Reflektory natomiast świecą tak samo dobrze, jak wyglądają. Zarówno mijania jak i drogowe należycie oświetlają drogę. Atutem zastosowanej technologi LED jest rewelacyjny wygląd samochodu po zmroku. Fabrycznie Picanto bez LED-ów i soczewek także posiada światła do jazdy dziennej. Nie jest jednak wyposażone w reflektory przeciwmgłowe. Występują one tylko w najdroższej wersji XL. Opcja z ksenonami nie występuje w ogóle. . . ZABEZPIECZENIE PRZED KRADZIEŻĄ O bezpieczeństwo przed kradzieżą dba seryjnie montowany immobilizer oraz zdalnie sterowany centralny zamek. Nabywca dostaje też w standardzie alarm obwodowy ze składanym kluczykiem i funkcję automatycznego ryglowania zamków po ruszeniu pojazdem z miejsca. Za dopłatą 1 500 zł możemy mieć system nazwany "inteligentny kluczyk" - dzięki czujnikowi zbliżeniowemu pozwala na otwieranie i uruchamianie pojazdu bez użycia klucza. Dwuobwodowy autoalarm z ultradźwiękowymi czujnikami ruchu, własnym zasilaniem i dodatkową blokadą zapłonu wymaga dopłaty 2 000 zł. Co ciekawe mały maluch oferuje system ratunkowy pod nazwą Kia Safety System. Co może system: automatyczne rozpoznanie wypadku, wezwanie służb ratunkowych, rejestruje parametrów wypadku, wezwanie pomocy na żądanie, wezwanie assistance, powiadomienie o próbie odholowania, połączenie alarmowe 112. Kia Picanto 2012 - CENA Najtańsza, trzydrzwiowa Kia Picanto w podstawowej wersji wyposażenia M z silnikiem benzynowym litra MPI o mocy 69 KM, kosztuje 29 990 zł. Opcja pięciodrzwiowej Picanto w najtańszej wersji M z silnikiem MPI 69 KM to wydatek 31 490 zł. Cena trzydrzwiowej Picanto litra 85 KM w wersji L, wynosi 34 490 zł. Cena autka z dodatkową parą drzwi to 36 490 zł. Najtańsza mała Kia w najbogatszej wersji wyposażenia XL, to trzydrzwiowe litra 69 KM, które kosztuje 37 990 zł. Model litra LPG o mocy 82 KM wyceniony został na 34 490 zł w wersji 3-drzwiowej lub o 1 500 zł więcej za bardziej praktyczną odmianę z drugą parą drzwi. Za najdroższą pięciodrzwiową i najbogatszą wersję benzynową XL z motorem litra 69 KM połączonym z automatyczną skrzynią biegów, trzeba zapłacić 45 990 zł. Opisywana i testowana przez redakcję SuperAuto24, nowa Kia Picanto MPI 69 KM w wersji wyposażenia XL, kosztuje w salonie 39 990 zł. DANE TECHNICZNE - Kia Picanto MPI 69 KM SILNIK R3 Paliwo benzyna Pojemność 998 cm3 Moc maksymalna 69 KM/6200 obr./min Maks mom. obrotowy 95 Nm/3500 obr./min Prędkość maksymalna 153 km/h Przyspieszenie 0-100km/h 14,4 s Skrzynia biegów manualna/5 Napęd przedni Zbiornik paliwa 35 Masa własna/ładowność od 845 do 945/500 kg Opony 175/50/15 Emisja CO2 99 g/km Bagażnik 200 l . KOLORY NADWOZIA Nową Kię Picanto można kupić w 9 kolorach nadwozia. Dwa z nich to podstawowe: Alice Blue oraz Clear White, które są bezpłatne. Pozostałe siedem, to lakiery metalizowane, wymagające od klientów dopłaty - koszt 1300zł za każdy. Lakierowane zderzaki w kolorze nadwozia to standard w każdej wersji. Klamki zewnętrzne w tej samej barwie występują tylko w wersji L. Na wyposażeniu najbogatszej wersji nadwozia XL, klamki mają chromowane wykończenie. Co ważne, nadwozie zostało zabezpieczone antykorozyjnie i w przypadku zakupu w salonie otrzymujemy 12-letnią gwarancję na jego perforację. Powłoka lakiernicza natomiast posiada 5-letnią gwarancję producenta. WYMIARY Nowa odmiana Picanto urosła w stosunku do swojej poprzedniczki - jest dłuższa i wyższa, taka sama została jedynie szerokość. Maluch ma też większy rozstaw osi oraz obszerniejszy bagażnik. Picanto II generacji mierzy 3,59 m długości, 1,59 metra szerokości i 1,48 m wysokości. Rozstaw osi wynosi natomiast 2,38 metra. Masa własna małej Kii może się zmieniać w zależności od wyposażenia i wersji silnikowej, od 845 kg do 960 kg, a jej dopuszczalna masa całkowita to 1370 kilogramów. Skoro czytasz ten artykuł znaczy, że już zdecydowałeś: Jeden mały samochód jest dokładnie tym, czego potrzebujesz, aby jeździć codziennie i ponosić możliwie najniższe koszty! Dlatego zgromadziliśmy wszystkie pojazdy, które pozwolą Ci osiągnąć powyższy cel tak, abyś mógł dokonać najbardziej trafnego wyboru! Proponujemy więc: 16 najoszczędniejszych samochodów miejskich o najmniejszych rozmiarach w wieku od 4 do 8 lat z klasycznym silnikiem na benzynę lub ropę! Niektóre z nich mają nawet swój niepowtarzalny styl! Przyjrzyjmy się szesnastu najlepszym zaczynając od tego najbardziej oszczędnego! 1. FIAT 500 (3,4 l/100km) Fiat 500 to mały i stylowy samochód miejski, którego estetykę poprawiono liftingiem w 2015 r. Mówimy bez wątpienia o bestsellerze na rynku samochodów, który ma zwolenników zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn. Silniki w nowym modelu pozostały te same, co w tym sprzed liftingu, tyle że nowsze emitują mniej zanieczyszczeń i w rezultacie spalają mniej paliwa. Który silnik wybrać? Dzięki silnikowi diesla o pojemności 1300 ccm, ponadczasowa 500-tka – jeśli chodzi o paliwo – należy do najbardziej oszczędnych samochodów jakie można kupić. Choć nie należy do najmocniejszych czy najlepszych w swojej kategorii, to biorąc pod uwagę pomiary fabryczne, ten konkretny silnik spala średnio jedynie 3,4 litra na każde 100 przebytych kilometrów. Jeśli w ciągu roku pokonujesz wiele kilometrów, to używany Fiat 500 diesel może okazać się dla Ciebie idealny! Jeśli nie jesteś pewny czy warto kupić samochód z silnikiem Diesel może tutaj znajdziesz odpowiedź, której szukasz: Κlasyczny dylemat: diesel czy benzyna? Ile kosztuje używany egzemplarz? W tym momencie, kiedy został napisany ten artykuł, średnia cena używanego FIATA 500 z silnikiem diesla 1300 ccm waha się w przybliżeniu wokół 30 tys. zł. 2. Audi A1 (3,5 l/100 km) Ten kompakt z segmentu premium jest naprawdę oszczędny, a przy tym dobrze wykonany i komfortowy nawet w dłuższej trasie. Został dobrze wyciszony, może mieć naprawdę bogate wyposażenie rodem z klasy wyższej, a przy tym zapewnia pewien prestiż właścicielowi i atrakcyjnie wygląda. Który silnik wybrać? Najbardziej oszczędny będzie diesel TDI, który występuje w wersjach o mocy 90 i 116 KM. Podane zużycie dotyczy mocniejszej odmiany. Miłym bonusem jest niezła kultura pracy (to silnik czterocylindrowy). Jeszcze lepszym: przyzwoite osiągi. Lekkie A1 z taką mocą jeździ naprawdę żwawo. Ile kosztuje używany egzemplarz? Ceny są mocno zależne od wyposażenia auta, ale średnio na Audi A1 TDI trzeba przeznaczyć ok. 30-35 tysięcy złotych. 3. FIAT Panda (3,9 l/100km) Dzięki kwadraturze formy i większej wysokości, Fiat Panda stał się „szwajcarskim scyzorykiem” do miasta. Co to znaczy? Jest małyMa zadowalającą ilość miejsca dla 4 dorosłychIdealnie sprawdzi się na Twoje codzienne potrzeby!Oparty na tym samym „podwoziu” co 500-tka, Panda ma również te same silniki z FCA Group. Który silnik wybrać? Silnik diesla 1,3-litrowy i 75 koni mechanicznych zapewniają Pandzie osiągi przy maksymalnej oszczędności. Z powodu większego ciężaru i stosunkowo wysokiego współczynnika oporu aerodynamicznego, zużycie paliwa z Pandy jest z naturalnych powodów wyższe niż to z Fiata 500. Średnio mówimy o 3,9 litra/100km. Pomimo tego, Fiat Panda jest małym i oszczędnym samochodem, który zaspokoi Twoje potrzeby podczas codziennego przemieszczania się w mieście! Ile kosztuje jako używany? W momencie kiedy piszemy ten artykuł, średnia cena używanego FIATA Panda z silnikiem diesla 1300 ccm wynosi około 30 tys. zł. 4. Toyota IQ (4 l/100 km) Oto jeden z najciekawszych samochodów miejskich na rynku wtórnym. Ma mniej niż trzy metry długości, więc gra w tej samej lidze wielkościowej, co Smart. Toyotą IQ da się parkować prostopadle tam, gdzie inni stają równolegle, ale – w odróżnieniu od Smarta – japoński wóz mieści aż cztery osoby! Owszem, ci z tyłu nie mogą być zbyt rośli, ale całe wnętrze zostało naprawdę pomysłowo zaprojektowano. Z małych wymiarów auta wyciśnięto maksimum przestrzeni. IQ jest też relatywnie szeroka, co dobrze wpływa na komfort jazdy. Kierowcy doceniają ją także za… zaskakująco stabilne zachowanie w trasie. Który silnik wybrać? W ofercie znajdują się zarówno silniki benzynowe ( i ten pierwszy ma trzy, a drugi cztery cylindry), jak i diesel D-4D. Żaden nie jest paliwożerny, ale na spalanie na poziomie 4 l/100 km można liczyć przede wszystkim w dieslu. Przy okazji, ze swoją mocą 90 KM, „ropniak” zapewnia IQ dobre przyspieszenie i elastyczność. Ile kosztuje używany egzemplarz? Godne uwagi egzemplarze Toyoty IQ kosztują ok. 15-20 tysięcy złotych. Nie był to nigdy hit sprzedaży, ale sporadycznie da się trafić nawet na auto z polskiego salonu. 5. Citroën C1 (4,1 l/100km) Citroën C1 jest również oszczędnym samochodem o radosnej stylistyce, z ciekawie zaprojektowaną kabiną i z bezpiecznym nadwoziem. Który silnik wybrać? Trzycylindrowy benzynowy silnik o pojemności 1000 ccm i mocy 68 koni mechanicznych będzie najbardziej oszczędnym wyborem, ponieważ takie zestawienie oznacza zużycie paliwa na poziomie zaledwie 4,1 litra/100 km. Nawet jeśli używany C1 nie imponuje jakością wykończenia wnętrza, to i tak sprawi, że docenisz niskie koszty utrzymania oraz oszczędność na paliwie jakie oferuje! Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie kiedy piszemy ten artykuł, średnia cena używanego Citroëna C1 z roku 2014 i z silnikiem ccm waha się w okolicy 18 tys. zł. 6. Toyota Aygo (4,1 l/100km) Od pozostałych samochodów do miasta odróżnia go odważny design i charakterystyczne „Χ”, które widać na jego masce. Toyota Aygo jest samochodem, który powstał w tym samym „kotle” co Citroën C1 i Peugeot 108 i w związku z tym posiada ten sam silnik. A konkretnie, oferuje tylko jedną jednostkę. Który silnik wybrać? Mówimy o tym samym trzycylindrowym benzynowym „tysiaku”, o którym pisaliśmy powyżej i… który zobaczymy w dalszej części tekstu. Silnik ma moc 69 koni mechanicznych i współdziała zarówno z ręczną jak i automatyczną skrzynią 5-biegów. W połączeniu z wagą nadwozia 860 kilogramów, średnie zużycie paliwa modelu Aygo utrzymuje się na poziomie l/100 km! Pomimo, że nieco droższa od dwóch spokrewnionych samochodów francuskich, ta Toyota stanowi bardzo intersującą propozycję w swojej klasie. Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie pisania tego artykułu, średnia cena używanej Toyoty Aygo z roku 2015 z silnikiem ccm waha się wokół 30 tys. zł. 7. Peugeot 108 (4,1 l/100km) Peugeot 108 w kwestii projektu dzieli cechy z innymi modelami francuskiej firmy. Mowa o takich kwestiach, jak choćby trapezoidalna maskownica i charakterystyczne reflektory, które sprawiają, że wygląda bardziej agresywnie i bardziej dojrzale niż inne „maluchy” tej samej kategorii. Który silnik wybrać? Silnik benzynowy o pojemności ccm i mocy 69 koni mechanicznych stanowią w tym przypadku dobry wybór jeśli chodzi o oszczędny i mały samochód miejski! Zgodnie z danymi firmy, model 108 spala średnio 4,1 litrów benzyny na każde 100 kilometrów i bez wątpienia jest przyjacielem kierowcy w mieście! Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie pisania tego artykułu, średnia cena używanego Peugeota 108 (roczniki od 2014 i następne) z silnikiem ccm wynosi około 25 tys. zł. 8. Ford Ka (4,2 l/100 km) Oto kolejny z samochodów, który jest spokrewniony technicznie z Fiatem 500. Ford Ka drugiej generacji, produkowany w latach 2008-2018 też może się podobać, choć – w odróżnieniu od włoskiego hitu sprzedaży – nie przekonuje designem retro, a nieco bardziej nowoczesnym. Mały Ford był dostępny tylko w wersji 3d. Jest odrobinę dłuższy od 500-tki. Który silnik wybrać? Najwięcej egzemplarzy ma pod maską motor benzynowy o mocy 69 KM, ale spalanie na poziomie 4,2 l/100 km w cyklu mieszanym najłatwiej uzyskać w silniku Diesla To motor włoskiej konstrukcji. Rozwija 75 KM. Ile kosztuje używany egzemplarz? Ford Ka z silnikiem diesla występuje na rynku w cenach zaczynających się od ok. 7 tysięcy złotych. Na najlepiej utrzymane egzemplarze warto przygotować ok. dwa razy tyle. 9. Volkswagen UP! ( l/100km) Być może wygląda na małego, ale jest to jeden z najbardziej „inteligentnych” i wygodnych mini samochodów, które możesz kupić! Długość (3,54 metra), intersujący design i sprytne detale sprawiają, że Volkswagen Up jest bez wątpienia młodzieżowym pojazdem, o zadawalającej przestronności jak na jego segment i o niepowtarzalnym stylu. Który silnik wybrać? Dostępne są głównie silniki benzynowe. Można znaleźć też model eco-Up z gazem, jak i model czysto elektryczny e-Up. Pomimo to, skoncentrujemy się na klasycznych silnikach benzynowych. Mocniejsze ma 75 koni mechanicznych i ręczną lub automatyczną skrzynię. UP spala średnio ok. litry/100 km. Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie pisania tego artykułu, średnia cena używanego Volkswagena UP roczniki 2012-2016 wahała się w okolicy 25 tys. zł. 10. Smart Fortwo (4,2 l/100km) Nowy Smart ForTwo pomimo, że został odczuwalnie zmodernizowany w porównaniu z poprzednim modelem, nadal pozostaje idealnym samochodem do poruszania się po mieście. Ma tylko dwa miejsca siedzące, ale i bagażnik o pojemności 184 litrów. To sporo, jak na codzienne, miejskie potrzeby, prawda? Który silnik wybrać? Dostępne są wyłącznie silniki z napędem benzynowym. Mamy do wyboru pojemności i Obydwa są oszczędne, ale mniejszy o pojemności 0,9 litra jest ciekawszy, ponieważ dzięki zastosowaniu turbo oferuje lepsze osiągi, a jednocześnie średnie zużycie paliwa rzędu litra/100 km. Jest też wariant z automatyczną skrzynią biegów! Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie pisania tego artykułu, średnia cena używanego Smarta ForTwo waha się w okolicy 25-30 tys. zł. 11. Suzuki Celerio (4,3 l/100 km) Celerio być może nie jest najpiękniejszym, najbardziej rewolucyjnym czy najbardziej stylowym samochodem miejskim, ale jednak należy do najbardziej oszczędnych aut w swojej kategorii, jest godny zaufania, praktyczny i wystarczająco pojemny… co nie jest takie oczywiste w przypadku samochodu tej klasy cenowej. Który silnik wybrać? Zgodnie z danymi Suzuki, mały Celerio z trzycylindrowym silnikiem o pojemności 1000 ccm spala zaledwie litry na każde 100 km, co w połączeniu z niską ceną sprzedaży stanowi idealny wybór w kategorii value-for-money. Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie pisania tego artykułu, średnia cena używanego Suzuki Celerio to ok. 19-23 tysięcy złotych. 12. Hyundai i10 (4,3 l/100km) Hyundai i10 jest wyjątkowym samochodem miejskim, który razem z Volkswagenem UP i Suzuki Celerio, należy do najbardziej przestronnych „maluchów” na rynku. i10 jest godny zaufania i zaprojekowany w nowoczesnym stylu, a do tego oferuje oszczędność na paliwie, której oczekujesz. Który silnik wybrać? Najlepiej 69-konny silnik o pojemności Takie i10 w warunkach miasta spala zaledwie litry na 100 kilometrów, dzięki czemu można go śmiało nazwać jednym z najbardziej oszczędnych modeli na rynku. Trzycylindrowy silnik o pojemności 998 ccm współdziała z ręczną skrzynią biegów 5-biegową. Ma też system start/stop i opony o niewielkim tarciu dla osiągnięcia maksymalnej oszczędności! Innymi słowy, mamy tu do czynienia z „narzędziem” do zmagań z nerwowym ruchem drogowym w mieście. Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie pisania tego artykułu, średnia cena używanego Hyundaia i10 waha się w okolicy 25 tys. zł. 13. Renault Twingo (4,3 l/100km) Odnowiony Twingo różni się znacznie od swojego poprzednika a największa różnica tkwi w umieszczeniu silnika w tylnej części samochodu. Cecha ta pozwoliła małemu Renault na zmniejszenie rozmiaru oraz na lepszą adaptację do warunków ruchu w mieście. Wszystko to nie miałoby większego sensu… gdyby Twingo nie zostało wyposażone również w niezwykle oszczędne silniki! Do tego, Twingo jest jedynym małym samochodem miejskim, który ma 3 punkty oparcia ISOFIX, tak abyś mógł zamontować 3 foteliki dla dzieci! Który silnik wybrać? Silnik, który pozawala na optymalną oszczędność ma pojemność i 70 koni mechanicznych oraz osiąga średnie zużycie paliwa rzędu l/100 km. Chociaż silnik benzynowy turbo ( TCe) także jest oszczędny, to ten o pojemności jest o 80 kilogramów lżejszy. Powyższy fakt w połączeniu z zainstalowanym systemem start/stop, zapewnia modelowi Twingo oszczędność, której wymaga się od samochodu miejskiego. Ile kosztuje używany egzemplarz? W momencie, kiedy jest pisany ten artykuł, średnia cena używanego Renault Twingo waha się w okolicy 20 tys. zł. 14. Kia Picanto (4,4 l/100 km) Koreański „Maluch” to techniczny krewniak Hyundaia i10. Który z tych samochodów jest ładniejszy? To z pewnością kwestia tylko i wyłącznie gustu. Polskim klientom Kia Picanto może się jednak kojarzyć ze… sportem. To dlatego, że polski oddział marki organizował swego czasu puchar delikatnie przerobionych Picanto na torach w Polsce i Czechach. Który silnik wybrać? 69-konny motor nie zapewni może iście torowych wrażeń, ale do miasta w zupełności wystarczy. Potrafi też naprawdę mało palić. Jeśli taka moc jest dla kogoś niewystarczająca i może pogodzić się z nieco wyższym spalaniem, może poszukać 84-konnego silnika lub jednostki ale z trzema cylindrami i turbo. Rozwija 100 koni. Takie Picanto to już prawie hot hatch! Ile kosztuje używany? 18-23 tysiące złotych: tyle trzeba mniej więcej wydać, by wejść w posiadanie Kii Picanto drugiej generacji. 15. Opel Karl (4,5 l/100 km) Opel Karl to nieco zapomniany i rzadko widywany na drogach samochód segmentu A. Ale to, że nie zdobył przebojem list sprzedaży aut nowych, nie znaczy, że nie warto się nim zainteresować na rynku wtórnym. Mały Opel przekonuje do siebie całkiem praktycznym nadwoziem. Występował tylko w wersji pięciodrzwiowej. Topowe odmiany mogły być też bardzo bogato wyposażone. Zdarzały się Karle z podgrzewaniem kierownicy, szyberdachem i doświetlaniem zakrętów. Który silnik wybrać? Benzynowe o mocy 75 KM to jedyny motor oferowany w Karlu. Ma trzy cylindry, zapewnia akceptowalne osiągi i niskie spalanie. Ile kosztuje używany? Zadbane Karle kosztują ok. 23-27 tysięcy złotych. 16. Nissan Micra (5,0 l/100 km) Czas na nieco większy samochód w tym zestawieniu. Nissan Micra generacji K14 to wóz z „pełnowymiarowego” segmentu B. W tej odsłonie styliści odeszli od nieco „żabiego” stylu. Ta Micra naprawdę może się podobać. Jej linie są dynamiczne, a zabieg z ukryciem tylnej klamki (występują tylko wersje 5d) w słupku B dodaje linii lekkości i charakteru. Również wnętrze jest funkcjonalne i może występować w ciekawych kolorach, np. w pomarańczowym. Który silnik wybrać? Pod maską Micry K14 można znaleźć zarówno silniki benzynowe wolnossące, jak i turbo. Nie zabrakło też diesla. Motor DCi konstrukcji Renault ma 90 KM i sprawia, że – pomimo niskiego spalania – Nissan jest naprawdę szybki. Osiąga 100 km/h w mniej niż 10 sekund. Wystarczy i do miasta, i na trasę. Ile kosztuje używany? Podaż aut z silnikami Diesla nie jest duża. Jeśli już pojawi się jakiś egzemplarz, kosztuje zwykle ok. 35-40 tysięcy złotych. Szukasz małego i oszczędnego samochodu? Na naszej stronie znajdziesz samochody prywatne wybrane wg najbardziej rygorystycznych kryteriów rynkowych! Samochody, które bez wahania oddalibyśmy własnym dzieciom! Jeśli szukasz godnego zaufania auta do jazdy w mieście, wybierz egzemplarz, który ci się spodoba i dowiedz się wszystkiego z pisemnych raportów, zdjęć i wideo. A później… szerokiej drogi! *Wskaźniki zużycia paliwa są fabryczne i zostały pobrane ze strony

koreański samochód większy od picanto